11 Eylül 2009

Başarılı girişimcilerin ilk iş deneyimleri:

Girişimcilik: Part-time işler, gençlerin küçük bir miktar gelir ve iş tecrübesi kazanabilmesi için en iyi yol. Financial Times'ın 25.Ağustos.2009 Business Life İş Hayatı sayfasından almış olduğumuz bu yazıda Luke Johnson, gençliğinde postacılık, tornacılık, disco krallığı yaparak edindiği hayat görüşlerini anlatırken; iş dünyasının ileri gelen isimlerinin arasında bulunduğu diğer altı girişimci part-time çalıştıkları dönemlerde kazandıkları deneyimlerini Emma Jacobs'la paylaşıyor

Part time işler iyi bir eğitimin parçasıdır

Luke Johnson
Financial Times yazarı, Risk Capital Partners yöneticisi,
Channel 4 sahibi

Gençliğimde çalıştığım part-time işlerin eğitim hayatımda çok önemli bir yeri var dır . Bu işlerin çalışma şartları bazen ne kadar ağır olsa da; iş etiğinin önemini, bağımsızlığı ve adaleti onlar sayesinde öğrendim.

Çağımızda maalesef ki çok az sayıda genç böylesi deneyimler kazanıyor ve doğal olarak da daha az yönlü olabiliyor, az gelişiyorlar. 1970lerin sonunda bir Paskalya bayramında ilk iş gününüm adından kendimi banyoda çökmüş otururken hala hatırlarım. İş, küçük bir mühendislik işiydi. Görevim metal çubukları gün boyu tornalamaktı. İlk günün akşamı ellerimin heryeri su toplamıştı. Haftanın sonunda yaklaşık 40 euro olan ilk ödememi aldığımda emeğimin karşılığının bu zorluklara değdiğini görmek benim için oldukça tatmin ediyiciydi; dahası kendimi zengin ve yetişkin gibi hissetmemi sağladı. Her yılbaşı tatilinde oturduğum bölge çevresinde part-time postacılık yapardım. Sabahları çok erkenden işe başlayıp öğlen vakti dağıtımları tamamlamış olurdum. Yağmur çamur,sıcak soğuk demeden,saatler sürse bile görevimi tamamlamak zorundaydım. Bir diğer işim , yağlı vazelin üretmekte olan ilaç firmasında çalışmaktı. Şirketteki çalışanların hiçbirinde çalışma hevesi olmadığını görmek beni üzmüştü .Kimse işinden memnun değildi ve herkes durumundan şikayetçiydi. O zaman anladım ki sevdiğin bir işi bulmak ve isteyerek yapmak bu hayatta son derece önemliydi.

Tıp okurken, üniversite ilk yılımda tatil döneminde laboratuvar asistanı olarak çalıştım. Görevim insan dışkısı analiziydi ve bana yaptığım işi bir meslek olarak değil, daha önemlisi insanlar adına yaptığım bir hizmet olarak görmemi sağladı. Yine üniversite yıllarında mobil bir diskotekte farklı eğlence programlarında DJ olarak çalıştım. Girişimci olmanın kendi kaderini kontrol edebilmek ve emeklerinin karşılığını almak için çok önemli bir yol olduğunu anladım. Çeşitli ortaklarla bir gece klubünde haftalık dans geceleri düzenledim. En başından beri iyi para getiren bu işte; kendi işini kurmanın, insanı özgürleştirdiğini ve bireysel yaratıcılığını geliştirdiğini gördüm.

Bütün bu part-time işler hayattan dersler çıkarmamı sağlarken bana akademik eğitimin hiçbir zaman katamayacağı hayat görüşü ve tecrübesi kattı.


Lakshmi Mittal

Hindistanlı işadamı, dünyanın en büyük çelik üreticisi
ArcelorMittal'in sahibi ve başkanı.
(Posta ofis çalışanı)

Cumartesileri ve boş zamanlarımız: Verimli geçirilen gençliğimiz

Maddi açıdan bolluk içerisinde bir gençlik dönemi geçirmemek, sağlam bir iş etiği kazanmamı ve bana verilen her fırsatı elimden geldiğince değerlendirmemi sağladı. İlk işim, babamın Kaküta'

daki çelik fabrikasındaydı. Orada haftanın hergünü, St Xavier Universitesi'nde iktisat eğitimime devam ederken çalıştım. Dersler sabah çok erken başlar öğleden önce biterdi. Öğleden sonra tüm gün çalışmak üzere şirkete giderdim. Postalama ofisinde görevliydim. Her zaman için akıl hocam olan babam ,iş için en alt seviyeden başlamamı ve ancak başarılı olup kendimi gösterirsem daha fazla sorumluluk alabileceğimi söyledi. Oldukça genç yaşta, çelik sanayisine ilgi duyduğumu ve zekamın da bu işe yatkın olduğunu farkedince çok çalışmam gerektiğini anladım. Şirketteki en alt seviyeden başlamak bana oradaki her seviyeden ve bölümden insanlarla çalışma tecrübesi kazandırdı ve her iş departmanının şirkete ayrı bir değer kattığını görmemi sağladı. Posta işim aynı zamanda , ilerleme kaydetmek için sonuç odaklı çalışmak gerekliliğini öğretti. Beraber çalıştığım, maddi sebeplerden dolayı üniversite eğitimi alma fırsatı bulamamış insanların, verilen her işte ailelerini geçindirmek için ellerinden geleni yaptıklarını görmek çoğumuzun iyi şartlara sahip olup da pek üzerine düşmediğimiz eğitim konusunun değerini öğretti bana. vurgular nitelikteydi.

 

James Dyson
Poşetsiz elektrik süpürgesi yaratıcısı.
(Tasarım Asistanı)

Eğer mühendis ya da mucit olmak istiyorsanız size gönülden destek verebilecek insanlarla tanışma şansınız çok azdır. 20 yaşındayken, sanat okulu olan Royal Kolejinde çalıştığım yaz dönemi işi, hayatımı şekillendirdi. Akıl hocam olan, mucit Jeremy Fry, benden yardım istedi.Yapılacak iş büyük, eski bir lokomotifi tiyatroya döndürmekti. Oditoryumu tasarlamak için gönüllü oldum. Hamlet'in sahneleneceği açılış gecesine yetiştirilecekti. Bu görev, bana böylesine büyük bir sorumluluk gerektiren işi üstlenebilmenin ayrıcalığını tattırırken iş yaşamında sabırlı olmanın önemini öğretti.

 

Simon Woodroffe
Yo Sushi ve Yo Otel sushi zincirleri kurucusu.
(Çiftçi)

Gençliğimde çiftçilik ve otobüs şefliği yaptım ama çalıştığım en iyi iş, 17 yaşında yapmış olduğum helikopter rehberliği idi. Profesyonel hayatımda, sonucunun benim beklentilerimin çok üzerinde çıktığı iki durum vardır. Biri, vergi oranının olağandışı artışı ve resesyonun başlangıcından hemen önce, Yo Sushi'yi sattığımda tahmin edebileceğimden çok daha fazla milyonlar kazandığım andır. Profesyonel açıdan şans sayabildiğim diğer tecrübem 17 yaşımda Essex'de helikopter rehberi olarak çalıştığım dönemdedir. İş böcek ilaçlamaktı ve rehber olarak benim görevim ilaçlanacak bölgeleri işaretlemekti. Bol miktarda böcek ilacı soluduğumdan işin sağlık koşulları pek iyi değildi ama iş çok keyifliydi çünkü haftada 100 euro alıyordum ve bu o zamana göre yüksek bir miktar, büyük bir şanstı. Yaptığım işler bana işe vaktinde gitmenin önemini ve her işin her zaman istediğimiz gibi gidemeyeceğini anlamamı sağladı.

Michelle Mone
Ultimo bayan iç çamaşırı markası kurucusu
(Gazete dağıtım görevlisi)

İlk işim 10 yaşında gazete dağıtımcısı olarak çalışmaktı. Bir sonraki yıl y firmayla anlaşıp organizasyonu üstlendim ve benim için çalışan 17 genç gazete dağıtımcısı oldu.14 yaşımda bir manavda çalıştım. Dürütlüğün önemini, her zaman işte vaktinde olmayı, insanları aşağılamamayı ve onlara karşı sabırlı olmayı orada öğrendim. İnsanlara hizmet etmek, küçük meselelere sinirlenen müşterileri yatıştırmak kendime güven kazanmamı sağladı. Aileme yardımcı olmak istediğim için çalıştım; Glasgow'da tek odalı bir evde yaşıyorduk. Kendi paramı kazanmak tabi ki de beni mutlu ediyor; özgür kılıyor ve kendi kıyafetlerimi alabilmemi sağlıyordu. Hiçbir okul arkadaşım çalışmazken benim çalışıyor olmamı hiçbir zaman sorun etmedim; onlar popstar olma hayali kurarken ben iyi bir iş kadını olma hayali kuruyordum. Cumartesi işlerim bana insanların ne kadar tembel olabileceğini de gösterdi. İş bitişi vaktinde insanların işleri yarım kalsa bile hemen çıkmak istemeleri beni hep kızdırırdı. Babam belden aşağısından felç kalınca okulu bırakıp çalışmak zorunda kaldım. İlk başta iş bulmak zor olduysa da model olarak moda gösterilerinde görev aldım. İş zekası, insan ilişkilerim gelişti ve kendime güvenim arttı.

 

Peter Hargreaves

Serbest finans danışmanlığı Hargreaves Lansdown'un yöneticisi ve ortağı.
( Fırıncı)

İş deneyimlerim arasında ilk aklıma gelen, 7 yaşlarında Lancashire'de babamın ekmek fırınında çalışmaktır. Küçük işlerde herşeyi her yönüyle görürsünüz. Gelir ve gider bellidir. Çoğu iş girişimleri maliyet hesaplarını kontrol etmediğinden dolayı başarısız olur. Benim için babamın fırınında çalışmak çok ağır bir işti ve ben her zaman kendi işimi kurmak istemişimdir. Babamın fırıncılık yapmasındaki tek sebep ekmek pişirmeyi sevmesiydi ve bu bana hayata dair bir ders öğretti: Sevdiğin işi yapmalısın.

 

Joseph Corre

Kadın iç çamaşırı markası Agent Provocateur'un ortağı.
(Gazete dağıtımcısı)

Çocukken her zaman çalışkandım. 8 yaşında gazete dağıtıyor ve ev işlerinde anneme hep yardımcı oluyordum.16 yaşında işi bırakıp bir reklam ajansında çalışmaya başladım. En sıradan işlerle uğraştığım zamanlarda bile yaptığım işin en iyisini yapmaya çalıştım.17-18 yaşlarında ikinci el kıyafet sattım. Avrupaya gidip restoranlarda garson, toilet temizleyicisi ya da kutu taşıyıcısı olarak çalıştım. Kötü görünen işleri yapmaktan hiçbir zaman çekinmedim. Herkesin de böyle düşünmesi gerektiğine inanıyorum.